بي تو، مهتاب‌ شبي ، باز از آن کوچه گذشتم

همه تن چشم شدم، خيره به دنبال تو گشتم

شوق ديدار تو لبريز شد از جام وجودم

شدم آن عاشق ديوانه که بودم 

در نهانخانة جانم ، گل ياد تو درخشيد

باغ صد خاطره خنديد،

عطر صد خاطره پيچيد : 

يادم آمد که شبي باهم از آن کوچه گذشتيم

پر گشوديم و در آن خلوت دلخواسته گشتيم

ساعتي بر لب آن جوي نشستيم 

تو، همه راز جهان ريخته در چشم سياهت

من همه، محو تماشاي نگاهت 

آسمان صاف و شب آرام

بخت خندان و زمان رام

خوشه ماه فرو ريخته در آب

شاخه ‌ها دست برآورده به مهتاب

شب و صحرا و گل و سنگ

همه دلداده به آواز شباهنگ 

يادم آيد ،  تو به من گفتي : از اين عشق حذر کن

لحظه ‌اي چند بر اين آب نظر کن ،

آب ، آيينه عشق گذران است

تو که امروز نگاهت به نگاهي نگران است ،

باش فردا ، که دلت با دگران است !

تا فراموش کني ، چندي از اين شهر سفر کن  

با تو گفتم :‌ حذر از عشق !؟ - ندانم

سفر از پيش تو؟ هرگز نتوانم

نتوانم  

روز اول ، که دل من به تمناي تو پر زد

چون کبوتر، لب بام تو نشستم

تو به من سنگ زدي ، من نه رميدم ، نه گسستم ... 

باز گفتم که : تو صيادي و من آهوي دشتم

تا به دام تو درافتم همه جا گشتم و گشتم

حذر از عشق ندانم ، نتوانم !  

اشکي از شاخه فرو ريخت

مرغ شب ، ناله تلخي زد و بگريخت ... 

اشک در چشم تو لرزيد ،

ماه بر عشق تو خنديد ! 

يادم آيد که : دگر از تو جوابي نشنيدم،

بي تو، اما، به چه حالي من از آن کوچه گذشتم وابي نشنيدم

سلام اي مدعيان عشق ...

         از شما کسي هشت که بتواند عشق را معنا کند ؟!

                                                      به راستي عاشق کيست ؟

کجاست عاشقي که عشقش را ياري کند ... ؟!

نه ... نه ... نه ؟!!!

کجاست عشقي که عاشقش ياري اش کند !؟

اي عشق و اي عاشق ...

                  به فرياد رس ...

حسن باران اين است كه زميني ست، ولي آسماني شده است

و به امداد زمين مي آيد حسن باران اين است

كه مرا ميبرد از خويش به عشق

 و مرا بر ميگرداند از عشق به خويش شعر ميخواند در گوش

 من آرام آرام هيچ ميداني اين قطره كه بر گونه ي زيباي

 تو ريخت از كجا آمده بود؟ از كدام اقيانوس؟ از كجاي عالم؟

 و چه راهي پيموده ست در هوا ابر؟ هيچ ميداني

 اين قطره كه بر گوشه ي لبخند تو ريخت آه و اندوه كدامين ماهي ست

 كه به تور صیاد افتادست؟ اشك لبخند كدامين ماهیست این قطره

 

كاش مـي شــــــــــــــــد در كنـارت 

                                           عاشـق و ديوانــــــــــــــــــــه بـودن 

                                                                        بـا دل مســـــــــــــــــت و خرابـت

                                                                                                  همدل وهــــــــم خانـه بـودن
بقیه درادامه مطلب

بقیه در ادامه مطلب

• ز لیلی من شنیدم یا علی گـــفت

• به  مجنون چون رسیدم هم علی گفت

بقیه در ادامه مطلب

طالع بینی اسم

!!!  طالع بینی انسانها و شناخت خصیت آنها از روی حرف اول اسم آنان
توجه : در این روش به دلیل وجود نداشتن حروف "گ.پ.چ.ژ"باید به جای این حروف معادل فارسی آنها را قرار دهید .مثال : (ژچ گ)=ج (پ)=ب

بقیه در ادامه مطلب

آدمك آخر دنياست بخند آدمك مرگ همين جاست بخند آن خدايي كه بزرگش خواندي به خدا مثل تو تنهاست بخند دست خطي كه تو را عاشق كرد شوخي كاغذي ماست بخند

شمع مي سوزد و پروانه به دورش همه شب       

                                                    من كه مي سوزم و پروانه ندارم چه كنم

خيلي سخته كه بغض داشته باشي ، اما نخواي كسي بفهمه ... خيلي سخته كه عزيزترين كست ازت بخواد فراموشش كني ... خيلي سخته كه سالگرد آشنايي با عشقت رو بدون حضور خودش جشن بگيري ... خيلي سخته كه روز تولدت ، همه بهت تبريك بگن ، جز اوني كه فكر مي كني به خاطرش زنده اي ... خيلي سخته كه غرورت رو به خاطر يه نفر بشكني ، بعد بفهمي دوست نداره ....

هیچکس استحقاق اشکهای توراندارد

 و آنکه استحقاق آنها را دارد

هیچگاه باعث گریه تو نمی شود

« گابریل گارسیا مارکز »

------------------------ -----------------------

بقیه در ادامه مطلب

شاگردي از استادش پرسيد: عشق چست؟
استاد در جواب گفت:به گندم زار برو و پر خوشه ترين شاخه را بياوراما در هنگام عبور از گندم زار، به ياد داشته باش كه نمي تواني به عقب برگردي تا خوشه اي بچيني شاگرد به گندم زار رفت و پس از مدتي طولاني برگشت.استاد پرسيد:چه آوردي؟ و شاگرد با حسرت جواب داد:هيچ! هر چه جلو ميرفتم، خوشه هاي پر پشت تر ميديدم و به اميد پيدا كردن پرپشت ترين، تا انتهاي گندم زار رفتم .
استاد گفت: عشق يعني همين
شاگرد پرسيد: پس ازدواج چيست؟
استاد به سخن آمد كه:به جنگل برو و بلندترين درخت را بياور اما به ياد داشته باش كه باز هم نمي تواني به عقب برگردي شاگرد رفت و پس از مدت كوتاهي با درختي برگشت. استاد پرسيد كه شاگرد را چه شد و او در جواب گفت:به جنگل رفتم و اولين درخت بلندي را كه ديدم، انتخاب كردم. ترسيدم كه اگر جلو بروم، باز هم دست خالي برگردم .
استاد باز گفت:ازدواج هم يعني همين